ໂຄງການລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກຢູ່ແຂວງເຊກອງ
*ນ້ຳໄຫລ,ໄຟສະຫວ່າງ, ເສັ້ນ ທາງສະດວກສະບາຍ, ປະຊາຊົນຮັ່ງມີຜາສຸກ ປະເທດຊາດຈະເລີນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມມຸ້ງ ຫວັງຂອງທຸກ ຊາດ, ທຸກຊົນເຜົ່າ ແລະ ການນຳທຸກປະເທດໃນໂລກ,ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ສປປ ລາວ ກໍ່ໄດ້ມີມະຕິຄຳ ສັ່ງເລກທີ 01/ກມສພ ວ່າດ້ວຍການຫັນແຂວງເປັນຫົວໜ່ວຍຍຸດ ທະສາດ, ເມືອງເປັນຫົວຫນ່ວຍງົບປະມານ ແລະ ບ້ານເປັນຫົວຫນ່ວຍພື້ນຖານປະຕິບັດ ລວມເຖິງຄຳສັ່ງເລກທີ 09/ກມສພ ໃນການສ້າງບ້ານ ແລະ ກຸ່ມບ້ານ ພັດທະ ນາຈຸດສຸມພັດທະນາ, ຖືເອົາ 4 ເນື້ອໃນ 4 ຄາດໝາຍເປັນຈຸດໃຈກາງຂອງການກໍ່ສ້າງຮາກຖານຂອງການພັດທະນາຊົນ ນະບົດ ຕິດພັນກັບການລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກອອກຈາກປະຊາຊົນ. ດ້ວຍຈິດໃຈຄືດັ່ງກ່າວ ຄະນະພັກອຳນາດການປົກຄອງ ແຂວງເຊກອງ ຈຶ່ງໄດ້ປະຕິບັດ ໂຄງການລົບລ້າງຄວາມທຸກ ຍາກ ຫວັງໃຫ້ຫລຸດອອກຈາກປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ເປັນລະ ບົບ. ປະຈຸບັນແຂວງເຊກອງ ມີ 252 ບ້ານ, ມີ 13.772 ຄອບຄົວ; ໃນນັ້ນມີຄອບຄົວທີ່ທຸກຍາກ 5.743 ຄອບ ຄົວ ມີພົນລະເມືອງທັງໝົດ 94.012 ຄົນ, ຍິງ 47.178 ຄົນ, ກ່ອນປີ 2006 ຄືນຫລັງ ແຂວງເຊກອງໄດ້ປະຕິ ບັດໂຄງການຢຸດຕິການຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ທີ່ລັດຖະບານອະນຸມັດ ລວມທັງໃຫ້ນຳໃຊ້ກອງທຶນຫລຸດຜ່ອນຄວາມ ທຸກຍາກ 1.550,5 ລ້ານກີບ ; ໃນນັ້ນເລັ່ງໃສ່ ຈັດສັນ ອາຊີບຄົງທີ່, ຢຸດຕິການຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ມາປູກຝັງລ້ຽງສັດ ຢູ່ໃນ 2 ເມືອງພູດອຍ ກະລຶມ ແລະ ດາກຈຶງ ໂດຍມີ 35 ຄອບຄົວ ໄດ້ຮັບທຶນ ໃນການລ້ຽງງົວ ຈຳນວນ 242 ໂຕ, ລ້ຽງແບ້ 120 ໂຕ, ປູກກາເຟ 178 ຄອບ ຄົວ , ປູກພືດ 118 ຄອບຄົວ ຂະນະ ທີ່ຢູ່ເມືອງທ່າແຕງ ແລະ ເມືງລະມາມ ຢຸດຕິການຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ ຫັນລົງມາເຮັດນາ 193 ຄອບ ຄົວ ມີ 193,44 ເຮັກຕາ. ແຕ່ປີ 2006 ເຖິງປະຈຸບັນແຂວງເຊກອງ ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ດ້ວຍການສ້າງຈຸດສຸມກຸ່ມບ້ານພັດທະ ນາ ຊຸກ ຍູ້ສົ່ງເສີມການຜະລິດສິນຄ້າ ກຳ ນົດໃຫ້ແຕ່ລະເມືອງມີ 1-2 ການຜະລິດເປັນປາຍແຫລມ ໂດຍເລີ່ມ ຈາກການກຳ ນົດ ແລະ ສ້າງຄອບ ຄົວຕົວແບບ ແລະ ການຜະລິດໃນກຸ່ມບ້ານພັດທະນາ ສົມທົບກັບການ ນຳໃຊ້ທຶນພັດທະນາລົບ ລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ໃນຮູບການປ່ອຍເງິນກູ້ຈຳນວນ 1.002 ລ້ານກີບ ໃຫ້ແກ່ປະ ຊາຊົນ 12 ບ້ານ 515 ຄອບຄົວ ຢູ່ ເມືອງດາກຈຶງ ແລະ ເມືອງກະລຶມ,ໃນນີ້ນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນການບຸກເບີກເນື້ອທີ່ນາ 32 ຄອບຄົວ, ປູກກາເຟ 73 ຄອບຄົວ, ລ້ຽງ ສັດ 341 ຄອບ ຄົວ, ຄ້າຂາຍຍ່ອຍ 61 ຄອບຄົວ, ຫັດຖະກຳ 8 ຄອບຄົວ, ມີພົນລະເມືອງ ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ 2.752 ຄົນ . ນອກນັ້ນປ່ອຍທຶນລ້ຽງງົວ ໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວທຸກຍາກ ທີ່ມີຜົນງານ ຕໍ່ການປະຕິວັດ 12 ຄອບຄົວ ໃນມູນຄ່າ 60 ລ້ານກີບ, ປຸກລະດົມເມືອງ ລະມາມສ້າງກອງທຶນ ພັດທະນາບ້ານຂອງຕົນໄດ້ 5 ບ້ານ ມີທຶນແລ້ວ 400 ລ້ານກີບ ,ໂດຍແມ່ນສະຫະ ພັນແມ່ຍິງເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ. ນອກນີ້ຍັງປະຕິບັດການມອບດິນ-ມອບປ່າ ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຄຸ້ມຄອງ ນຳໃຊ້ສຳເລັດແລ້ວ 151 ບ້ານ. ນອກນັ້ນທະນາຄານ ສົ່ງເສີມກະສິກຳ ຍັງໄດ້ປ່ອຍເງິນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ ທຳການຜະລິດເປັນສິນຄ້າເຖິງ 6 ຕື້ກວ່າກີບ, ການປູກຕົ້ນໄມ້ອຸດສາ ຫະກຳເປັນສິນຄ້າແມ່ນເລັ່ງໃສ່ເຂດເມືອງທ່າແຕງ ປູກຢາງພາລາ ສາມາດປູກສຳເລັດແລ້ວ 3.582 ເຮັກຕາ, ປູກຫມາກ ກະຈຽບຂຸມ 150 ເຮັກຕາ, ສາມາດຂາຍສົ່ງອອກຕ່າງປະເທດປີລະ 60 ໂຕນ ດ້ວຍການລົງທຶນຂອງຕ່າງ ປະເທດ. ຜ່ານຂະບວນການພັດທະນາແລະ ປະຕິບັດໂຄງການລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກອອກຈາກປະຊາຊົນລາວ ແຂວງເຊກອງ ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນດີຂຶ້ນ, ທ້ອງຖິ່ນໄດ້ມີຄວາມສະຫງົບແລະ ຍຸຕິທຳ ຂະບວນການ ຜະລິດ ເປັນສິນຄ້າໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງກວ້າງຂວາງ ຂອງຫລາຍບ້ານຫລາຍຄອບຄົວ ໄດ້ກາຍເປັນຕົວແບບເຊັ່ນວ່າ ຄອບ ຄົວ ຜະລິດເຂົ້າເປັນສິນຄ້າ , ຄອບຄົວຜະລິດ ກາເຟ, ຄອບຄົວຜະລິດພືດຜັກ, ຄອບ ຄົວຢຸດຕິການຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ 100%. ສິ່ງທີ່ພົ້ນເດັ່ນ ຄື ປະຊາຊົນເມືອງດາກຈຶງ ປະຕິບັດກອງທຶນລ້ຽງງົວ ສາມາດແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກໄດ້ຍ້ອນມີລາຍໄດ້ຈາກ ການ ຂາຍງົວ ແລະ ໂຄງການປູກມອນລ້ຽງມ້ອນ ຈາກໂຄງການຊ່ວຍເຫລືອລ້າ ຂອງປະເທດຝຣັ່ງຢູ່ເມືອງທ່າແຕງ./.
ບໍລິຄຳໄຊ ສືບຕໍ່ສ້າງບ້ານພັດທະນາ
* ປະຕິບັດຕາມມະຕິເລກທີ 196 ຂອງຄະນະປະຈຳພັກແຂວງ ວ່າດ້ວຍການສືບ ຕໍ່ຫັນລົງຮາກ ຖານພັດທະນາຊົນນະບົດ, ນຳພາປະຊາຊົນສ້າງບ້ານ ແລະ ກຸ່ມບ້ານພັດທະນາຕາມຄຳສັ່ງ ເລກທີ 09 ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ, ຄຳສັ່ງເພີ່ມເຕີມ ເລກທີ 13 ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນ ແລະ ຄຳສັ່ງແນະນຳເລກທີ 034 ຂອງແຂວງບໍລິຄຳໄຊໃຫ້ໄດ້ຮັບຜົນດີ, ໃນໄລຍະ 6 ເດືອນ ຕົ້ນປີນີ້, ວຽກງານກໍ່ສ້າງຮາກຖານ, ພັດທະນາຊົນນະບົດຮອບດ້ານຂອງແຂວງບໍລິຄຳໄຊໄດ້ດຳເນີນຢູ່ໃນ 39 ກຸ່ມບ້ານພັດທະ ນາ, ທົ່ວແຂວງສຳລັບ 3 ເມືອງທີ່ພົ້ນທຸກແລ້ວ ແມ່ນມອບໃຫ້ເມືອງເປັນເຈົ້າການ, ຂະນະທີ່ພະນັກງານ ແຂວງໄດ້ສຸມໃສ່ລົງໄປ ເມືອງທີ່ທຸກຍາກ ແລະ ຈຸດສຸມຂອງແຂວງ ວຽກງານຮາກຖານຕົ້ນຕໍທີ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນຮອບທີ 1 ແລະຮອບທີ່ 2 ນີ້ ປະ ກອບມີວຽກງານສຶກ ສາອົບຮົມການເມືອງ-ແນວຄິດ ໂດຍການນຳເອົາຄຳສັ່ງ 09/ນຍ, ຄຳສັ່ງ 15/ຂບຊ, ຄຳສັ່ງ 17/ ຂບຊ, ຄຳ ສັ່ງ 18/ ຂບຊ ແລະ ບັນດາເອກະສານອື່ນໆ ລົງໄປເຜີຍແຜ່ໃຫ້ປະຊາຊົນເຂົ້າໃຈດ້ວຍວິທີການອະທິບາຍ, ຊີ້ແຈງແລະ ສົນທະ ນາ ສ່ວນວຽກງານປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ຕົ້ນຕໍແມ່ນການກວດກາຄືນບັນດາການຈັດຕັ້ງກຳລັງ ປກສ-ກອງ ຫຼອນ ບ້ານ, ທັງສືບຕໍ່ບຳລຸງພາລະບົດບາດສິດໜ້າທີ່ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເອົາໃຈໃສ່ການຄຸ້ມຄອງສຳມະໂນຄົວ ລວມທັງ ແກ້ໄຂບັນ ດາ ປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້, ການປັບປຸງກົດລະບຽບບ້ານ, ສ້າງບ້ານປອດຄະດີ ແລະ ອື່ນໆ. ສາມາດເຮັດໃຫ້ກຸ່ມບ້ານ ມີຄວາມສະ ຫງົບ ຮອບ ດ້ານ ແລະ ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ; ວຽກງານສ້າງບ້ານພັດທະນາ ຕິດພັນກັບການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ, ລົງກວດ ກາ ແລະຊຸກຍູ້ແຜນພັດທະນາແລະກຸ່ບ້ານເປັນຕົ້ນແມ່ນການຊຸກຍູ້ການຜະລິດລະດູແລ້ງເຮັດໃຫ້ຕົວເລກນາແຊງບັນລຸໄດ້ 3.700 ເຮັກຕາ, ສືບຕໍ່ລົງກວດກາການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກໃນ 6 ເດືອນຜ່ານມາມີຄອບຄົວພົ້ນທຸກເພີ່ມຂຶ້ນ 2.484 ຄອບຄົວ ລວມ ເປັນ 29.854 ຄອບຄົວເທົ່າກັບ 70% ມີບ້ານພົ້ນທຸກເພີ່ມຂຶ້ນ 7 ບ້ານລວມເປັນ 219 ບ້ານເທົ່າກັບ 66,76%, ມີກຸ່ມບ້ານ ພົ້ນທຸກ 17 ກຸ່ມບ້ານເທົ່າກັບ 44% ແລະມີເມືອງພົ້ນທຸກແລ້ວ 3 ເມືອງ. ວຽກງານການນຳ ແລະ ຄຸມຄອງພະນັກງານຮາກຖານໃນການລົງກໍ່ ສ້າງຮາກຖານຊຸດນີ້ປະກອບມີກຳລັງພະນັກງານທັງໝົດ 365 ສະຫາຍ, ພະນັກງານແຂວງ 47 ສະຫາຍ, ພະ ນັກງານເມືອງ 141 ສະຫາຍ, ຄະນະພັກຮາກຖານກຸ່ມບ້ານ 152 ສະຫາຍແລະ ອາສາສະມັກ 26 ສະຫາຍ. ຜ່ານການລົງຮາກຖານ 6 ເດືອນຜ່ານມາຫລາຍບ່ອນຫລາຍກຸ່ມບ້ານ ໄດ້ຕີລາ ຄາ ວ່າ ຮູບແບບເອົາພະນັກງານບ້ານຮ່ວມວຽກຮາກຖານແມ່ນໄດ້ຣັບຜົນດີ, ພະນັກງານຫລາຍສະຫາຍ ໄດ້ມີຄວາມເຕີບໃຫຍ່ ຂຶ້ນໃນຂະບວນການຕົວຈິງ ເຊິ່ງລົງສູ່ຮາກຖານພັດທະນາຊົນນະບົດແມ່ນການສ້າງບ້ານພັດທະ ນານັ້ນເອງ ເຊິ່ງກ່ອນ ອື່ນໝົດ ຕ້ອງ ເອົາໃຈໃສ່ສ້າງບ້ານຈຸດສຸມຕົວແບບດ້ານການພັດທະນາ ໃຫ້ເກີດເປັນຕົນເປັນໂຕຂຶ້ນສາກ່ອນ ເພື່ອເປັນແບບ ຢ່າງສຳ ລັບການສືບຕໍ່ຜັນຂະຫຍາຍໄປສູ່ບ້ານອື່ນ, ບ້ານຈຸດສຸມຕົວແບບ ດ້ານການພັດທະນາ ຕ້ອງສ້າງຢູ່ບ່ອນທີ່ມີເງື່ອນໄຂສະດວກ ແລະມີທ່າແຮງ, ຕ້ອງດຳເນີນໄປຢ່າງຮອບດ້ານໃນຈຸດສຸມໃຈກາງ ກໍຍັງແມ່ນການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ, ການກຳ ນົດບ້ານ ຈຸດສຸມຕົວແບບດ້ານການພັດທະນາ, ຕ້ອງຕິດພັນກັບການສ້າງໂຄງການພັດທະນາຂອງບ້ານນັ້ນໆ ໂດຍກຳ ນົດໜ້າວຽກ, ຕຳແໜ່ງງານໃຫ້ລະ ອຽດ ເພື່ອຈັດສົ່ງພະນັກງານກ່ຽວ ຂ້ອງໄປຮັບຜິດຊອບ, ການຫັນເອົາພະ ນັກງານລົງ ກໍ່ສ້າງຮາກ ຖານຕ້ອງ ຫັນລົງຕາມວຽກທີ່ກຳນົດໃນແບບລວມ ຂອງການສ້າງບ້ານ ແລະກຸ່ມບ້ານພັດທະນາ ກ່ອນອື່ນແມ່ນບ້ານ ຈຸດສຸມຕົວແບບ ດ້ານການພັດທະນາ ຈຶ່ງຖືໄດ້ວ່າເປັນການລົງຮາກທີ່ຖືກທິດ.
ເຮັດແທ້ທຳຈິງ ຈຶ່ງພົ້ນທຸກ
*ການສ້າງເສດຖະກິດຄອບຄົວມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ຍາກຖ້າຫາກພວກເຮົາມີຄວາມດຸໝັ່ນມີຄວາມຕັດສິນໃຈ,ດັ່ງຄອບຄົວຂອງລຸງລືໄຊ ທໍ່ ອາຍຸ 59 ປີ ເປັນຊົນເຜົ່າມົ້ງ ຢູ່ບ້ານ ຫ້ວຍຊຳອໍ້ ເມືອງໄຊຍະບູລີ. ລຸງໄດ້ເວົ້າສູ່ຟັງວ່າ: ຄອບຄົວຂອງລຸງເອງ ມີທັງໝົດ 17 ຄົນ, ຍິງ 9 ຄົນ; ໃນນີ້ແຮງງານຕົ້ນຕໍ 7 ຄົນ,ເມື່ອ ປີ 2003 ຄອບຄົວຂອງລຸງແມ່ນຍຶດຖືອາຊີບ ຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ປູກເຂົ້າເປັນຕົ້ນຕໍ ແລະ ແຕ່ລະປີປູກ 2 ເຮັກ ຕາ, ແຕ່ຜົນຜະລິດພຽງແຕ່ 2 ໂຕນ ສະເລ່ຍເຂົ້າກິນພາຍໃນຄອບຄົວໄດ້ 156 ກິໂລຕໍ່ຄົນຕໍ່ປີ, ຊ້ຳ ບໍ່ຫນຳ ລຸງລືໄຊ ທໍ່ ຍັງເປັນຄົນກິນຝິ່ນ ທັງເຮັດສວນຢາຝິ່ນອີກມັນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວທຸກຍາກຂາດເຂີນ, ເຮືອນຢູ່ກໍ່ບໍ່ຖາວອນ, ລູກເຕົ້າກໍ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໂຮງຮຽນ ສະເຫມີຕົ້ນສະເຫມີປາຍ ເນື່ອງຈາກວ່າ ແຕ່ລະມື້ລູກໄດ້ອອກໄປເຮັດວຽກຮັບຈ້າງເປັນລາຍວັນເພື່ອມາລ້ຽງຊີບ. ດ້ວຍຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍ ຂອງພັກ-ລັດ ເວົ້າລວມເວົ້າສະເພາະກໍ່ຄືອຳນາດ ການປົກຄອງເມືອງໄຊຍະບູລີ ຈຶ່ງໄດ້ຫັນເອົາພະນັກງານລົງກໍ່ສ້າງຮາກຖານພັດທະນາຊົນນະບົດຮອບດ້ານ, ໂດຍໄດ້ນຳເອົາບົດຮຽນແລະ ເອກະສານຕ່າງໆ ລົງເຜີຍແຜ່ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄຳສັ່ງແນະນຳ ເລກທີ 09 ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ແລະຄຳສັ່ງແນະນຳເລກທີ 073 ຂອງຄະນະປະຈຳພັກແຂວງ ວ່າດ້ວຍການສ້າງບ້ານ ແລະກຸ່ມບ້ານພັດທະນາຕິດພັນກັບການລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ ພ້ອມກັນນັ້ນ ທາງເມືອງໄຊຍະບູລີ ກໍ່ໄດ້ ຈັດຕັ້ງພະນັກງານ ລົງຊີ້ນຳໆພາແນະນຳທາງດ້ານວິຊາການທັງໃຫ້ເຫັນໄດ້ຜົນເສຍຂອງການເຮັດໄຮ່ປູກເຂົ້າ ແລະ ຜົນຮ້າຍຂອງຢາເສບຕິດ ເພາະຢາເສບຕິດມັນບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຫຍັງມີແຕ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາແລະຄອບຄົວມີຄວາມທຸກຍາກຂາດເຂີນ, ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວບໍ່ມີຄວາມສະຫງົບ, ເມື່ອເຫັນແນວນັ້ນ ລຸງລືໄຊ ທໍ່ ຈຶ່ງໄດ້ຕັດສິນໃຈອອກຢາຝິ່ນດ້ວຍຕົນເອງທັງຢຸດຕິດການຖາງປ່າເຮັດໄຮ່ ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພາຍຫລັງໄດ້ອອກຢາຝິ່ນແລ້ວ ໃນປີ 2004 ລຸງຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມນຳພາຄອບຄົວເຂົ້າສູ່ການຜະລິດປູກພືດເປັນສິນຄ້າ ເຊັ່ນ: ໝາກເດືອຍ, ໝາກງາແລະສາລີ ຈຳນວນຫນຶ່ງ.ນອກຈາກປູກພືດແລ້ວ ຍັງໄດ້ ລ້ຽງງົວ 6 ໂຕ, ໝູ 15 ໂຕ ແລະ ສັດປີກ ອີກຈຳນວນຫນຶ່ງ ໃນແຕ່ລະປີລາຍຮັບກໍ່ພຽງແຕ່ກຸ້ມຢູ່ກຸ້ມກິນ. ມາໃນປີ 2007 ຄອບຄົວຂອງລຸງລືໄຊ ທໍ່ ຈຶ່ງໄດ້ກູ້ຢືມ ເງິນຈຳນວນ 40 ລ້ານກວ່າກີບ ຈາກບໍລິສັດ ເພື່ອມາລົງທຶນຊື້ແນວພັນສາລີ, ຈ້າງລົດໄຖສວນ ສາລີ ສະເພາະປີ 2007 ຄອບຄົວຂອງລຸງມີເນື້ອທີ່ 13 ເຮັກຕາ ກວ່າ, ໝົດແນວປູກ 238 ກິໂລ ແລະຜົນໄດ້ຮັບ 83 ໂຕນ ເຊິ່ງເອົາອອກຂາຍໃນກິໂລ 1.000 ກີບ ໄດ້ເປັນເງິນທັງໝົດ 83.000.000 ກີບ. ຈາກຄອບຄົວທີ່ທຸກຍາກໃນເມື່ອກ່ອນ ມາຮອດປະຈຸບັນໄດ້ກາຍເປັນຄອບຄົວ ທີ່ພົ້ນທຸກມີເຮືອນຖາວອນ ຢູ່ 2 ຫລັງ , ມີເຄື່ອງໃຊ້ພາຍໃນຄອບ ຄົວ, ມີເງິນສົ່ງລູກເຂົ້າໂຮງຮຽນແລະ ໃນປີ 2008 ຄອບຄົວຂອງລຸງລືໄຊ ທໍ່ ຍັງສືບຕໍ່ປູກສາລີ ຕື່ມອີກໃນເນື້ອທີ່ 13 ເຮັກຕາກວ່າ ແລະ ລົງ ທຶນແລ້ວ 40 ລ້ານກວ່າກີບ ຄາດວ່າຜົນຜະລິດກໍ່ຈະຢູ່ໃນລະດັບໃນປີຜ່ານມາ./.
ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກແຂວງສະຫວັນະເຂດພວມມີບັນຍາກາດໃຫມ່ທີ່ສົດໃສ
*ຫລາຍປີຜ່ານມາ , ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າແຂວງ ສະຫວັນນະເຂດ ບໍ່ພຽງແຕ່ໂດດເດັ່ນຮູ້ນຳໃຊ້ທ່າແຮງ ທາງດ້ານທຳມະຊາດ ອັນບົ່ມຊອນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແລ້ວ, ຄວາມມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງໂດຍສະເພາະການຫຍິບຖັກປັກ ແສ່ວ, ຕ່ຳຫູກທໍໄໝ, ການຜະລິດກະສິກຳເປັນສິນຄ້າເພື່ອຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຄອບຄົວໃຫ້ດີຂຶ້ນ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຜນການລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ຂອງແຂວງ ກໍຄືຂອງພັກ-ລັດຖະບານວາງອອກ ກໍເຮັດໄດ້ເປັນຢ່າງດີ. ເວົ້າສະເພາະໃນສົກປີ 2005 ມີຕົວເລກຄອບຄົວທຸກຍາກ ທັງໝົດ 126.000 ຄອບຄົວມາຮອດ ທ້າຍປີ 2007 ຫາ ຕົ້ນປີ 2008ຍັງເຫລືອພຽງແຕ່ 17.000 ຄອບຄົວ. ກ່ຽວກັບບົດຮຽນ ແລະ ບາດກ້າວການລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ຢູ່ແຂວງສະຫວັນະເຂດນັ້ນ; ທ່ານ ວິໄລວັນ ພົມເຂ ເຈົ້າແຂວງດັ່ງກ່າວໄດ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ ສື່ມວນຊົນພວກເຮົາຊາບວ່າເມື່ອວັນທີ່ 30 ພຶດສະພາ ຜ່ານມານີ້ວ່າ : ຄືບັນດາທ່ານໄດ້ຮັບ ຊາບແລ້ວວ່າມະຕິຄັ້ງທີ VIII ຂອງສູນກາງພັກ ແລະ ໂຄງການດຳເນີນງານຂອງລັດຖະບານກໍໄດ້ກຳນົດເປັນຫລາຍໆ ໂຄງການໃນນັ້ນໂຄງການບຸລິມະສິດຕ້ອງເຮັດໃຫ້ໄດ້ໃນປີ 2010 ນີ້ ແມ່ນຕ້ອງໃຫ້ປະເທດຊາດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ ໃຫ້ໄດ້ໂດຍພື້ນຖານ ຮອດປີ 2020 ຕ້ອງນຳພາປະເທດຊາດຫລຸດພົ້ນອອກຈາກສະພາວະດ້ອຍພັດທະນາ. ສຳລັບແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ພວກເຮົາແມ່ນພວມສືບຕໍ່ເລັ່ງປະຕິບັດ ມະຕິດັ່ງກ່າວ ກໍຄືໂຄງການດຳເນີນງານຂອງລັດຖະບານ ອຳນາດການປົກຄອງຂອງແຂວງກໍ່ໄດ້ສ້າງເປັນ 9 ແຜນງານໃຫຍ່ ແລະ 196 ໂຄງການ; ໃນນັ້ນໂຄງການບຸລິມະສິດທີ່ຈະຕ້ອງ ເຮັດໃຫ້ໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດ ແມ່ນໂຄງການຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ໄປພ້ອມໆກັບການພັດທະນາປະເທດຊາດ. ຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ໂຄງການດັ່ງກ່າວກ່ອນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ່ VIII ກໍ່ແມ່ນເລີ່ມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກັນມາແລ້ວ, ແຕ່ວ່າມີລັກ ສະນະເລັ່ງລັດ ແລະ ເຮັດຢ່າງເອົາຈິງເອົາຈັງ ນັບແຕ່ ສົກປີ 2005. ມາຮອດປະຈຸບັນ ແຂວງພວກເຮົາກຳນົດວຽກນີ້ເປັນ ບຸລິມະສິດ . ແຂວງສະຫວັນນະເຂດເປັນແຂວງໃຫຍ່, ມີພົນລະເມືອງຫລາຍ ລວມທັງໝົດ ມີ 1.012 ບ້ານ, ມີ 15 ຕົວເມືອງ. ພົນລະເມືອງທັງໝົດປະກອບມີ 843.000 ຄົນ (ສະຖິຕິປີ 2005 ) ອັດຕາຄອບຄົວທຸກຍາກ ກວມເກືອບກວ່າ 20% ຂອງຈຳນວນ ຄອບຄົວທັງໝົດ. ຜ່ານການດຳເນີນໂຄງການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກມາຕັ້ງແຕ່ປີ 2000; ແຂວງສະຫວັນນະເຂດສາມາດບັນລຸໄດ້ໝາກຜົນ ດີສົມຄວນແລະ ນັບແຕ່ປີ 2005 ມາເຖິງປະຈຸບັນນີ້ ຕາມການສະຫລຸບເບື້ອງຕົ້ນ ເອີ້ນວ່າກວດກາຕົວເລກ ທ້າຍປີ 2007 ຫາ ຕົ້ນປີ 2008 ພວກເຮົາຍັງ 17.000 ຄອບຄົວທຸກຍາກ. ຖ້າທຽບໃສ່ໂຄງການ ແລະ ວິທີການດຳເນີນໃນໄລຍະຜ່ານມາ ໄລຍະ 2005-2006 ເຮັດໃຫ້ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ໄວ ຂຶ້ນ, ນີ້ແມ່ນບາດກ້າວທີ່ໜ້າຊື່ນຊົມ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຕົວເລກຄາດໝາຍ ຈະສູ້ຊົນໃຫ້ມັນໄດ້ໃນປີ 2010 ນັ້ນ; ທ່ານ ເຈົ້າແຂວງສະຫວັນນະເຂດໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ສຳລັບຄອບຄົວທຸກຍາກທີ່ຍັງເຫລືອ 17.000 ຄອບຄົວນັ້ນພວກເຮົາກໍ່ຈະໄດ້ສືບຕໍ່ຢ່າງຕັ້ງໜ້າແກ້ໄຂຕໍ່ໄປ ເຊິ່ງມາຮອດປະຈຸບັນພວກເຮົາສຸມໃສ່ 4 ຕົວເມືອງທຸກຍາກ ທີ່ຢູ່ໃນຕົວເມືອງສະຖິຕິຂອງລັດຖະບານ, ແຕ່ບັນດາເມືອງດັ່ງກ່າວນັ້ນ ມາຮອດປະຈຸບັນ ຄວາມທຸກຍາກກໍ່ຄ່ອຍໆຫລຸດລົງ. ໃນວິທີການກ່ອນອື່ນໝົດ ພວກເຮົາເຮັດກໍ່ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງໄປໃສ່ເປັນຕົ້ນ ສ້າງເສັ້ນທາງ, ເຮັດກິດຈະການຈຳເປັນ, ເອົາໂຄງການຕ່າງໆ ໄປໃສ່ບັນດາບ້ານ, ກຸ່ມບ້ານ ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນມີສ່ວນລວມ ໃຫ້ປະຊາຊົນເສີມຂະຫຍາຍ ອັນທີ່ເຂົາເຈົ້າເຮັດໄດ້ເປັນຕົ້ນແມ່ນການຫຍິບແສ່ວ, ການຈັກສານ, ການປູກຝັງລ້ຽງສັດ ແລະ ອື່ນໆ. ອັນນີ້ພວກເຮົາເຫັນ ວ່າຈະ ເປັນທາງອອກທີ່ດີ ແຕ່ລະບ້ານມີກອງທຶນບ້ານ ສົມທົບລັດກັບປະຊາຊົນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການແກ້ໄຂ ຄວາມທຸກຍາກ ຢູ່ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ບັນລຸໝາກຜົນໃນທິດທາງດີ ຄືທີ່ກ່າວມາເບື້ອງຕົ້ນ. ເຈົ້າແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ກ່າວວ່າ : ທ່າແຮງການພັດທະນາເສດຖະກິດ ຂອງແຂວງສະຫວັນນະເຂດແມ່ນໄດ້ກຳນົດ ເປັນ 3 ທ່າແຮງໃຫຍ່ ຊຶ່ງ ອັນທີ່ 1 ແມ່ນ ກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ , ອັນທີ່ 2 ແມ່ນການບໍລິການທາງຜ່ານ ຕິດພັນກັບການທ່ອງທ່ຽວ, ທ່າແຮງໃຫຍ່ອັນທີ 3 ບໍ່ແຮ່ . ອັນທີ່ພວກເຮົາປະຕິບັດມີໝາກມີຜົນໃນປະຈຸບັນນີ້ ແມ່ນບັນຫາການກະສິກຳ, ການປູກ, ການລ້ຽງ, ການຜະລິດສີໄມ້ລາຍມືຫັດຖະກຳ ຂອງປະຊາຊົນ ເປັນຕົ້ນ ອາດຈະເວົ້າໄດ້ວ່າ ສ່ວນຫລວງຫລາຍເຂົາເຈົ້າໄດ້ຂາຍ ເຂົ້າ, ຂາຍສັດລ້ຽງ ກໍ່ສາມາດບັນເທົາໄດ້ຄວາມທຸກຍາກ, ນີ້ແມ່ນທາງອອກຕົ້ນຕໍຂອງປະຊາຊົນ . ຕໍ່ກັບຜູ້ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫລີກ ຢູ່ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ມີ 3-4 ບໍລິເວນກັນດານຄື ບໍລິເວນທີ່ 1 ແມ່ນຢູ່ທິດເໜືອຂອງເມືອງ ວິລະບູລີ ທີ່ມີເຂດຊາຍແດນຕິດກັບແຂວງກວາງມິງ ສສ.ຫວຽດນາມ, ທິດເໜືອຂອງເມືອງເຊໂປນ ຕິດກັບຊາຍແດນຫວຽດນາມ ແຂວງ ກວາງຈີ່, ເຂດເມືອງນອງ ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ ມີຊາຍແດນຕິດກັບ ສສ ຫວຽດນາມ ແລະ ເຂດ ເມືອງທ່າປາງ ທອງຕິດກັບແຂວງສາລວັນ. ທ່ານເຈົ້າແຂວງ ສະຫວັນນະເຂດເວົ້າວ່າ: ຈາກເຫັນຄວາມສຳຄັນດັ່ງກ່າວ ກ່ອນອື່ນໝົດພວກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ເຮັດພື້ນຖານ ເຮັດຖະໜົນຫົນທາງ, ມາເຖິງປະຈຸບັນບັນດາຈຸດດັ່ງກ່າວ ຊຶ່ງພາຍ ຫລັງ ເສັ້ນທາງໄປຮອດແລ້ວ, ບັນດາພໍ່ຄ້າຊາວຂາຍ ຄ່ອຍທະຍອຍກັນເອົາເຄື່ອງໄປຄ້າ-ຂາຍ ແລະ ແລກປ່ຽນກັບສິ່ງທີ່ປະຊາຊົນເຮັດໄດ້ເຊັ່ນ: ແລກປ່ຽນສັດ, ຜະລິດຕະພັນຜ້າ-ໄໝ ແລະ ອື່ນໆ; ເຮັດໃຫ້ມາເຖິງປະຈຸບັນບັນດາບ້ານເຫລົ່ານັ້ນມີລາຍໄດ້ນັບມື້ດີຂຶ້ນ. ນັ້ນແມ່ນໜຶ່ງໃນຫລາຍປັດໄຈສຳຄັນ ເຮັດໃຫ້ແຂວງສະຫວັນນະເຂດມີບັນຍາກາດອັນໃໝ່ໃນພາລະກິດແຫ່ງການ ປົກປັກຮັກສາ- ພັດທະນາປະເທດຊາດ ເປັນຕົ້ນແມ່ນຂົງເຂດດ້ານຕ່າງໆທາງດ້ານເສດຖະກິດເພີ່ມຂຶ້ນ ຈາກອຶດຫິວໃນ ເມື່ອກ່ອນ ມາເຖິງປະຈຸບັນມີເຂົ້າພໍກິນ, ແຮໄວ້ ແລະ ຂາຍເປັນສິນຄ້າຈຳນວນໜຶ່ງ ຊ່ວຍເຮັດໃຫ້ວຽກງານລຶບລ້າງຄວາມທຸກ ຍາກ ຂອງແຂວງ ກໍ່ຄືຂອງພັກ - ລັດຖະບານວາງອອກບັນລຸໝາກຜົນຈິ່ງເທື່ອລະກ້າວ.
*ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າຊາວບ້ານອີ່ຕູ້ຫລັກ 35 ເມືອງປາກຊ່ອງ ແຂວງຈຳປາສັກ ຫລຸດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຍາກ
*ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າຊາວບ້ານອີ່ຕູ້ຫລັກ 35 ເມືອງປາກຊ່ອງແຂວງຈຳປາສັກ ເຊິ່ງປະກອບມີ 2 ຊົນເຜົ່າຄື: ເຜົ່າລາວລຸ່ມ ແລະ ເຜົ່າລະເວນ, ໃນນັ້ນເຜົ່າລາວລຸ່ມໄດ້ກວມເອົາ 97,68%. ອາຊີບຕົ້ນຕໍຂອງປະຊາຊົນບ້ານນີ້ແມ່ນ ປູກກາເຟ ແລະ ຊາ ສຳລັບຕົ້ມນ້ຳ; ນອກນີ້ກໍ່ຍັງມີອາຊີບລ້ຽງສັດ ແລະ ກ້າເບ້ຍກາເຟຂາຍເປັນອາຊີບສຳຮອງເພື່ອສ້າງລາຍຮັບ, ມີຊີວິດການເປັນຢູ່ທີ່ດີຂຶ້ນສາມາດຫລຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ . ບ້ານອີ່ຕູ້ແມ່ນອີກບ້ານຫນຶ່ງທີ່ນອນໃນກຸ່ມບ້ານທີ 3 ເຊິ່ງຫ່າງຈາກເມືອງປາກເຊປະມານ 35 ກິໂລແມັດ ແລະ ຫ່າງຈາກເທສະບານເມືອງປາກຊ່ອງ 15 ກິໂລແມັດ, ປະກອບມີ 144 ຄອບຄົວ, ມີ 158 ຫລັງຄາເຮືອນ, ມີພົນລະເມືອງທັງຫມົດ 826 ຄົນ ຍິງ 376 ຄົນ. ບ້ານ ມີເນື້ອທີ່ເຮັດການຜະລິດທັງຫມົດ 269 ເຮັກຕາ, ( ທຸກຄອບຄົວເຮັດການຜະລິດ), ສະມັດຖະພາບໄດ້ 800 ກິໂລຕໍ່ເຮັກຕາ. ເນື້ອທີ່ປູກຊາຕົ້ມນ້ຳ 54 ກວ່າ ເຮັກຕາ, ມີ 28 ຄອບຄົວ, ສະມັດຖະພາບສະເລ່ຍໄດ້ 300 ກິໂລຕໍ່ເຮັກຕາ, ຜົນຜະລິດລວມໂດຍສະເລ່ຍ 384 ໂຕນຕໍ່ປີ. ນອກນີ້ກໍ່ມີ 105 ຄອບຄົວໄດ້ກ້າເບ້ຍກາເຟເພື່ອສົ່ງຂາຍໃຫ້ຊາວສວນໃນຕົວເມືອງປາກຊ່ອງ ເຊິ່ງໃນປີຫນຶ່ງສາມາດກ້າເບ້ຍໄດ້ 1,5 ລ້ານເບ້ຍ, ອັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຍອດລາຍຮັບຕົ້ນຕໍພາຍໃນບ້ານໄດ້ປີຫນຶ່ງບໍ່ຕ່ຳກວ່າ 3.159 ລ້ານກີບ, ສະເລ່ຍລາຍຮັບຂອງ ປະຊາຊົນພາຍໃນບ້ານໄດ້ 1.000 ໂດລາສະຫະລັດຕໍ່ຄົນຕໍ່ປີ. ພ້ອມກັນນີ້ພາຍໃນບ້ານກໍ່ຍັງມີກຸ່ມການຜະລິດກາເຟຄຸນນະພາບ ເຊິ່ງ ນອນໃນໂຄງການພັດທະນາກະສິກຳພູພຽງບໍລິເວນ, ມີສູນຄົ້ນຄວ້າທົດລອງກາເຟ ແລະ ເບ້ຍໄມ້ເມືອງຫນາວ ເພື່ອຈຳຫນ່າຍໃຫ້ປະຊາຊົນຊາວສວນ ແລະ ບໍລິສັດທີ່ມາລົງທຶນຢູ່ເມືອງປາກຊ່ອງຕື່ມອີກ. ນອກຈາກນີ້ພາຍໃນບ້ານກໍ່ມີທຶນຄົງ ທີ່ເຖິງ 95.496.826 ກີບ, ທຶນຫມູນວຽນ 38.620.000 ກີບ ແລະ ທຶນຊ່ວຍເຫລືອເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນຕື່ມອີກຈຳນວນຫນຶ່ງເພື່ອແກ້ໄຂໃນຍາມຈຳເປັນ. ທ່ານສີສະຫວັດ ວິລາວັນ ນາຍບ້ານໆອີ່ຕູ້ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ນອກຈາກພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ໃນການສ້າງສາພັດທະນາເສດຖະກິດຄອບຄົວແລ້ວພາຍໃນບ້ານອີ່ຕູ້ຍັງມີຄວາມສະຫມານສາມັກຄີເປັນປຶກ ແຜ່ນ, ມີລະບົບການຈັດຕັ້ງທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ມີຄວາມສະຫງົບສຸກ ທາງດ້ານການເມືອງ ແລະ ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ເຊິ່ງໄດ້ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ແກ່ການທຳການຜະ ລິດເພື່ອສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວດີຂຶ້ນເປັນກ້າວໆ./.
ສະຫວັນນະເຂດຂະຫຍາຍຕາຫນ່າງນ້ຳປະປາ ພັດທະນາເສດຖະກິດ
*ນ້ຳແມ່ນໜຶ່ງໃນປັດໄຈສຳຄັນຈຳເປັນ ແລະ ຂາດບໍ່ໄດ້ສຳລັບທຸກສິ່ງທີ່ມີໃນໂລກ, ເຊັ່ນດຽວກັບການສະໜອງນ້ຳບໍລິສຸດສະອາດເຂົ້າໃນຊີວິດປະຈຳວັນທີ່ມີຜົນປະໂຫຍດອັນສູງສົ່ງ ໃຫ້ແກ່ການຮັກສາສຸຂະພາບທີ່ດີ ເພື່ອປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າໃຫ້ນັບມື້ດີຂຶ້ນ, ນອກນັ້ນຍັງຊ່ວຍໃຫ້ແຜນງານລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກຂອງພັກ- ລັດຖະບານວາງອອກບັນລຸຜົນເປັນຈິງເປັນກ້າວໆ . ສະນັ້ນ ການສະໜອງນ້ຳສະອາດ ກໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຕົ້ນຕໍໜຶ່ງເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ. ໂດຍຫລິງເຫັນຄວາມໝາຍ ແລະ ສິ່ງສຳຄັນດັ່ງກ່າວ ລັດວິສາຫະກິດນ້ຳປະປາແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ໄດ້ເປັນເຈົ້າການ ປະຕິບັດຕາມສິດພາລະ ບົດບາດໃນການຂະຫຍາຍນ້ຳປະປາໃຫ້ຜູ້ຊົມໃຊ້ໄດ້ເປັນຢ່າງດີ ເຊິ່ງ ມາເຖິງປະຈຸບັນສາມາດສະໜອງນ້ຳໃຫ້ແກ່ ຜູ້ຊົມໃຊ້ນ້ຳປະປາກວມເອົາຫລາຍກວ່າ 60% ທົ່ວແຂວງ. ທ່ານ ພັນໂດລາ ຂວັນເມືອງຈັນ ຜູ້ອຳນວຍການລັດວິສາຫະກິດນ້ຳປະປາ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດໄດ້ໃຫ້ສຳພາດວ່າ: ໜ້າທີ່ຫລັກລວມໃນຜະ ລິດນ້ຳສະອາດ ເພື່ອສະຫນອງນ້ຳ ປະປາ ໃຫ້ແກ່ການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານ ໂຄງລ່າງເຊັ່ນ: ພາຍໃນເຂດເທສະ ບານ ແລະ ຕົວເມືອງ, ບັນດາໂຮງຈັກ ໂຮງງານຕ່າງໆ ຕາມທິດທາງຂອງພັກ - ລັດຖະບານ ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແຕ່ນີ້ ຫາປີ 2020 ຕ້ອງສະໜອງນ້ຳປະປາໃນຂອບເຂດເທສະບານ ແລະ ເຂດຊານເມືອງໃຫ້ໄດ້ຢ່າງໜ້ອຍ 80%. ດ້ວຍເຫດນີ້ ລັດວິສາຫະກິດນ້ຳປະປາສະຫວັນນະເຂດ ກໍ່ໄດ້ມີການ ຄົ້ນຄວ້າຊອກຫາແຫລ່ງທຶນເພື່ອຍົກລະດັບ ຄວາມອາດສາມາດໃນການຜະລິດ ກໍ່ຄືການສະໜອງນ້ຳທີ່ຍັງບໍ່ທັນພຽງພໍໃນເຂດເທສະບານເມືອງໄກສອນພົມວິຫານແລ້ວ. ພ້ອມດຽວກັນກໍ່ໄດ້ມີແຜນການຂະຫຍາຍນ້ຳປະປາໃຫ້ປະຊາຊົນໃນ 15 ຕົວເມືອງ ແລະ ບັນດາໝູ່ບ້ານທີ່ມີປະຊາກອນໜາແໜ້ນ ຊຶ່ງນັ້ນແມ່ນເປົ້າໝາຍສຳຄັນຕົ້ນຕໍ. ຜູ້ອຳນວຍການລັດວິສາຫະກິດນ້ຳປະປາສະຫວັນນະເຂດ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ: ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍໃນການສະໜອງນ້ຳປະປາ ແມ່ນໄດ້ເຮັດໄປພ້ອມໆກັນ ລະຫວ່າງໃນເຂດເທສະບານ, 15 ຕົວເມືອງ ແລະ ບ່ອນທີ່ຊຸມຊົນໜ້າແໜ້ນ ຊຶ່ງໄດ້້ເລີ່ມຕົ້ນມາຕັ້ງແຕ່ປີ 2003; ໃນນີ້ໄດ້ມີການປັບປຸງ ປະສິດທິພາບການຜະລິດໂຮງງານນ້ຳປະປາຢູ່ນາແກທີ່ມີຄວາມສາມາດຜະລິດໄດ້ 15 ພັນແມັດກ້ອນ ມີອາຍຸເກົ່າແກ່ ໂດຍລັດຖະບານຮ່ວມມືກັບອົງການໄຈກາ ມາປັບປຸງຍົກປະສິດທິພາບການຜະລິດ ເພື່ອການສະໜອງນ້ຳຢູ່ເຂດເທສະບານໃຫ້ໄດ້ໃນລະດັບດີ. ໃນປະ ຈຸບັນນີ້ ໄດ້ມີກໍ່ການ ສ້າງລະບົບນ້ຳປະປາຢູ່ບ້ານແດນສະຫວັນ ເຊິ່ງເປັນຊາຍແດນລະຫວ່າງລາວ-ຫວຽດນາມເພາະວ່າໃນເຂດນີ້ເປັນເຂດທີ່ມີການຮ່ວມສຳພັນທາງດ້ານການຄ້າ, ການໄປມາຫາສູ່ເປັນກິດຈະກຳສຳຄັນໃນການເຮັດເຂດເສດຖະກິດພິເສດ, ການສົ່ງເສີ່ມເສດຖະກິດໃນການຄ້າເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ປະຈຸບັນລັດ ວິສາຫະກິດນ້ຳປະປາ ສະຫວັນນະເຂດ ສາມາດສະໜອງນ້ຳສະອາດໃຫ້ພໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນໄດ້ປະມານ 60% ຫລື 15 ພັນແມັດກ້ອນຕໍ່ວັນ ເຊິ່ງຍັງບໍ່ທັນພຽງພໍ ກັບຄວາມຕ້ອງການ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງມີການສົມທົບກັບຫລາຍພາກສ່ວນ ທັງພາກລັດ ແລະ ເອກກະຊົນ ເພື່ອຂະຫຍາຍລະບົບນ້ຳປະປາໃຫ້ໄດ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ ໃນທົ່ວແຂວງ; ໃນນີ້ໄດ້ມີການກຽມພະນັກງານ ແລະ ນັກວິຊາການຈຳນວນໜຶ່ງ ໃນການສະໜອງນ້ຳສະອາດໃຫ້ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນ ໃຫ້ມີປະສິດທິພາບນັບມື້ນັບສູງຂຶ້ນ. ສຳລັບປະຊາຊົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ໃຊ້ນ້ຳປະປາທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກຕົວເຂດເທສະບານ ໂດຍການສຳຫລວດເຫັນວ່າສ່ວນໃຫຍ່ ແມ່ນໃຊ້ນ້ຳສ້າງ, ນ້ຳຫ້ວຍ, ນ້ຳເຊ ... ເຊິ່ງກໍ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫລາຍຢ່າງ ແລະ ອັນຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ກໍຄືນ້ຳບໍ່ສະ ອາດພຽງພໍ. ດ້ວຍປະການ ດັ່ງກ່າວ ແຂວງສະ ຫວັນນະເຂດ ໂດຍຂະແໜງການກ່ຽວຂ້ອງກໍ່ໄດ້ມີຄວາມເປັນຫ່ວງ ເປັນໄຍ ແລະ ພວມຫາຊ່ອງທາງເຂົ້າໄປຊ່ວຍເຫລືອດ້ວຍການຊອກຫາໂຄງການ, ເຮັດລະບົບນ້ຳປະປາຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ໃຫຍ່ ເພື່ອຂະຫຍາຍລະບົບນ້ຳປະປາໃຫ້ທົ່ວເຖິງກັນທຸກ ຄອບຄົວເຊິ່ງມາເຖິງປະຈຸບັນ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ສາມາດສະໜອງ ນ້ຳປະປາໄດ້ ແລ້ວ 5 ຕົວເມືອງ ປະກອບມີ ເມືອງໄກສອນພົມວິຫານ, ເມືອງອຸທຸມພອນ, ເມືອງຈຳພອນ, ເມືອງນອງ ແລະ ເມືອທ່າປາງທອງ. ສ່ວນຢູ່ເມືອງພີນ ແມ່ນ ພວມສຳຫລວດ ສຶກສາອອກແບບຄາດວ່າ ຈະມີການກໍ່ສ້າງໃນປີນີ້ ພ້ອມນີ້ຍັງມີໂຄງການ ນ້ຳປະປາພິເສດຢູ່ບ້ານແດນສະຫວັນທີ່ໄດ້ຮັບທຶນກໍ່ ສ້າງຂອງແຂວງເອງ ດຳເນີນການກໍ່ສ້າງໄດ້ປະມານ 50% . ຜູ້ອຳນວຍການລັດວິຫາຫະກິດນ້ຳປະປາສະຫວັນນະເຂດ ກ່າວໜັກ ແໜ້ນວ່າ: ເບື້ອງຄຸນນະພາບຂອງນ້ຳປະປາທີ່ພວກເຮົາສາມາດຜະລິດແມ່ນໄດ້ຜ່ານຕາມຂັ້ນຕອນ ຖືກມາດຖານເຕັກນິກການຜະລິດນ້ຳ ຢ່າງຄັກແນ່ ໂດຍສະເພາະລະບົບນ້ຳປະປາ ຢູ່ເມືອງໄກສອນ ພົມວິຫານ ຊຶ່ງແຫລ່ງນ້ຳດິບກໍ່ແມ່ນນ້ຳຂອງ; ສະນັ້ນການເຈືອປົນສິ່ງເປິະ ເປື້ອນມາຈາກແມ່ນ້ຳນັ້ນ ແມ່ນມີຫຼາຍ ຈຶ່ງໄດ້ມີການໃຊ້ລະບົບກັ່ນຕອງໄວ ໂດຍມີອ່າງເກັບນ້ຳ, ອ່າງປະສົມຢາ, ອ່າງຄັດແຍກ ແລະ ໃສ່ຢາຂ້າເຊື້ອ, ອ່າງນ້ຳນອນ, ອ່າງຕອງ ...ເຮັດໃຫ້ນ້ຳທີ່ສາມາດ ຜະລິດໄດ້ ເພື່ອສະໜອງໃຫ້ພໍ່ແມ່ ປະຊາຊົນແມ່ນມີຄວາມສະອາດມີຄຸນນະພາບດີໂດຍອົງການອະນາໄມໂລກ ເປັນຜູ້ຢືນຢັນດ້ານຄຸນນະພາບໃຫ້. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ໃນທິດທາງຂອງ ພັກ-ລັດຖະບານ ແຕ່ນີ້ຮອດ ປີ 2020 ຕ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນໃນທຸກອົງເຂດໄດ້ຊົມໃຊ້ນ້ຳສະອາດປະມານ 80%. ເວົ້າສະເພາະຢູ່ແຂວງສະຫວັນນະເຂດໃນ 15 ຕົວເມືອງ; ຄະນະພັກແລະ ອຳນາດການປົກຄອງແຂວງໄດ້ມີແຜນສູ້ຊົນໃຫ້ປະຊາຊົນ ຢູ່ໃນແຕ່ລະຕົວເມືອງ, ແຕ່ລະໝູ່ບ້ານໄດ້ນ້ຳສະອາດຊົມໃຊ້ ຢ່າງໜ້ອຍ ປະມານ 80% ເພາະມີເງື່ອນໄຂ ໄດ້ມີການເກັບກຳສະຖິຕິ ຂອງແຕ່ລະເມືອງເປັນທີ່ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຄາດວ່າການຂະຫຍາຍຂະບົບນ້ຳປະປາ ຢູ່ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ອັນຈະໄດ້ຮັບໝາກຜົນອັນເປັນທີ່ເພິ່ງພໍໃຈ .
ເມືອງວີລະບູລີ ກັບບາດກ້າວໃຫມ່ ໃນການພັດທະນາ
*“ວິລະບູລີດິນແດນວິລະຊົນ ຄົນ ອາດຫານ ເມືອງພື້ນຖານ ການປະຕິ ວັດ ທິວທັດງາມຕາ ພູຜາສັບຊັບ ຊ້ອນຊັບພະຍາກອນລ້ຳຄ່າ ວັດທະ ນະທຳງາມສະຫງ່າ ພະທາດຍ່ານ ນາງລາວ ພະເຈົ້າອົງແສນ ດິນແດນ ເຈົ້າເກົ່າກົກເຄົ້າເຜົ່າ ຜູ່ໄທ” ນີ້ ແມ່ນ ຄຳ ຂັວນຂອງເມືອງ ວິລະບູ ລີທີ່ໄດ້ ບັນລະຍາຍຖືກຕ້ອງເຫມາະສົມ ຕາມ ສະພາບຄວາມ ເປັນຈິງ ຂອງທີ່ຕັ້ງ ແລະຈຸດພິເສດຂອງ ເມືອງ. ວິລະບູລີ ແມ່ນຫນຶ່ງໃນ 4 ເມືອງພູດອຍທີ່ຍັງ ທຸກຍາກ ຂອງ ແຂວງສະຫວັນນະ ເຂດ ແຕ່ຕົກມາ ໃນປະຈຸບັນວິລະບູລີ ແມ່ນໄດ້ຮັບການພັດທະນາ ຢ່າງໄວ ວາໃນທຸກດ້ານ ແລະ ກຳລັງຈະກາຍ ເປັນເມືອງທີ່ຫລຸດພົ້ນອອກຈາກ ຄວາມທຸກຍາກໃນໄວໆນີ້. ເຖິງວ່າວິ ລະບູລີ ຈະຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນແຜ່ນດິນ ແດນ ແຫ່ງຂຸມຊັບອັນມະຫາສານກໍ່ ຕາມ ແຕ່ວ່າສິ່ງທີ່ມີຄ່າທີ່ ສຸດ ແລະ ບໍ່ ສາມາດປະເມີນລາຄາໄດ້ນັ້ນກໍ່ແມ່ນ ນ້ຳໃຈຮັກຊາດອັນບໍລິສຸດ ຂອງປະ ຊາຊົນໃນເຂດນີ້ ເຊິ່ງຍາມ ໃດກໍໍ່ກາຍ ເປັນຫຼັກຢັ້ງອັນແຫນ້ນແກ່ນ ໃຫ້ແກ່ ການປະຕິວັດ ກໍ່ຄືເປັນແກ່ນສານໃຫ້ ແກ່ພັກ-ລັດ ແລະ ປະເທດຊາດຕະ ຫລອດມາ. ໃນກອງປະຊຸມເປີດກວ້າງການ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ພັດທະນາ ເສດຖະ ກິດ-ສັງຄົມ ຂອງເມືອງວິລະບູລີ ໃນ ທ້າຍເດືອນທີ່ຜ່ານມາ ໄດ້ສະແດງ ໃຫ້ເຫັນການຂະຫຍາຍຕົວດ້ານເສດ ຖະກິດເປັນຕົ້ນ ກໍ່ແມ່ນຕົວ ເລກການ ລົງທຶນໃນທົ່ວເມືອງ ເຊິ່ງເຫັນວ່າ ໃນສົກປີນີ້ ທົ່ວເມືອງ ໄດ້ຮັບທຶນທັງ ຫມົດ 68 ໂຄງການລວມມູນຄ່າການ ລົງທຶນທັງຫມົດ 2 ຕື້ 238 ລ້ານກວ່າ ກີບ ກັບ 563.409 ໂດ ລາສະຫະລັດ, ສະເພາະ 6 ເດືອນ ຕົ້ນປີແມ່ນປະຕິ ບັດໄດ້ 23 ໂຄງການ ມີມູນຄ່າ 1 ຕື້ 863 ລ້ານກວ່າ ກີບ ກັບ 219.564 ໂດ ລາ, ໃນນັ້ນ ລວມມີໂຄງການ ຂອງ ທລຍ 16 ໂຄງການ ມີມູນຄ່າ 2 ຕື້ 238 ລ້ານກວ່າກີບ, ສຳເລັດແລ້ວ 13 ໂຄງການ ແລະ ຍັງສືບຕໍ່ 3 ໂຄງການ. ທຶນໄດ້ຮັບຈາກໂຄງການບໍ່ຄຳ- ທອງແດງ ມີ 50 ໂຄງການມີ ມູນ ຄ່າ 513.460 ໂດລາ, ເລັດແລ້ວ 8 ໂຄງ ການມີ ມູນຄ່າ 219.534 ໂດລາ, ຍັງ ສືບ ຕໍ່ 42ໂຄງການ. ໂຄງການຊ່ວຍ ເຫຼືອຂອງທ່ານຮອງ ນາຍົກລັດຖະ ມົນຕີ ມີ 2 ໂຄງການ ມີ ມູນຄ່າ 50 ພັນ ໂດລາສະຫະລັດ, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ສຳເລັດແລ້ວ 1 ໂຄງການ (ເປັນທຶນ ກໍ່ສ້າງໂຮງຮຽນ 5 ຫ້ອງຢູ່ຈຸດສຸມ ເມືອງວັງ ແລະ ບ້ານນ້ຳຈະໂລະ). ເມື່ອເວົ້າເຖິງການພັດທະນາ ດ້ານອື່ນໆ ພາຍໃນເມືອງກໍ່ໄດ້ ດຳ ເນີນ ໄປຢ່າງເປັນລະບົບ, ໂດຍສະ ເພາະກໍ່ ແມ່ນການ ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານ ໂຄງລ່າງ ພາຍໃນເມືອງແມ່ນມີ ບົດ ບາດກ້າວທີ່ເດັ່ນກວ່າຫມູ່ ທັງນີ້ກໍ ຍ້ອນການຊີ້ນຳຂອງຄະນະພັກ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດໂດຍສະເພາະ ກໍ່ແມ່ນຄະນະພັກ ເມືອງວິລະບູລີ ເຊິ່ງ ຖືເອົາການລົງກໍ່ສ້າງຮາກຖານ ຂອງ ພະນັກງານຫຼັກແຫລ່ງພາຍໃນ ເມືອງ ເຮັດໃຫ້ບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ເປັນອຸປະສັກ ຕໍ່ການພັດທະນາໄດ້ຄ່ອຍໆຖືກແກ້ໄຂ ເປັນກ້າວໆ. ສະນັ້ນເມື່ອເວົ້າເຖິງຜົນ ງານໃຫມ່ລ່າສຸດຂອງຄະນະພັກ ເມືອງວິລະບູລີຍາດມາໄດ້ໃນ 60 ເດືອນ ຕົ້ນປີນີ້ເຫັນ ໄດ້ວ່າມີບາດ ກ້າວ ທີ່ພົ້ນເດັ່ນຫລາຍດ້ານ. ໃນນັ້ນ ພິເສດ ແມ່ນບັນດາໂຄງການກໍ່ສ້າງ ພື້ນຖານ ໂຄງລ່າງຖະຫນົນຫົນທາງ ເຊິ່ງຖືວ່າ ເປັນຫມາກຫົວໃຈ ຂອງ ການພັດທະນາ ເຮັດໃຫ້ ເມືອງວິລະ ບູລີໃນມື້ນີ້ບໍ່ແມ່ນ ເມືອງທີ່ຫ່າງໄກ ສອກຫລີກຄືແຕ່ກ່ອນ, ທຸກໆເຂດ ພາຍ ໃນເມືອງ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງດ້ວຍ ເສັ້ນທາງທີ່ສະດວກສະບາຍ. ຖ້າເບິ່ງ ສະພາບ ໂດຍ ລວມ ແລ້ວເຫັນວ່າ ມີພຽງສ່ວນຫນ້ອຍເທົ່ານັ້ນທີ່ ຍັງ ເປັນເຂດຫ່າງໄກຄວາມຈະເລີນ, ແຕ່ ເຖິງຢ່າງໃດ ກໍຕາມປະຊາຊົນບັນດາ ເຜົ່າກໍ່ຄາດຫວັງວ່າດ້ວຍການນຳ ພາ ອັນສະຫລາດສະຫລຽວ ຂອງຄະນະ ພັກເມືອງວິລະບູລີ ອີກບໍ່ດົນປະຊາ ຊົນ ທຸກໆຄອບຄົວພາຍໃນເມືອງ ແຫ່ງນີ້ກໍ່ຈະຫລຸດພົ້ນອອກຈາກ ຄວາມທຸກ ຍາກຢ່າງແນ່ນອນ. ໃນ ນັ້ນຈຸດເດັ່ນໃນການພັດທະນາ ພື້ນ ຖານໂຄງລ່າງຂອງເມືອງ ພາຍໃນ 6 ເດືອນ ຕົ້ນ ປີນີ້ເມືອງວິລະບູ ລີ ແມ່ນ ໄດ້ສຳເລັດ ການກໍ່ສ້າງຂົວ ຂ້າມເຊ ນ້ອຍ ຈຸດສຸມ ເມືອງວັງມີ ຄວາມຍາວ 49 ແມັດ. ສຳເລັດການກໍ່ສ້າງເສັ້ນ ທາງທີ່ເລີ່ມ ແຕ່ເສັ້ນທາງ 28 ອາ (ທີ່ ບ້ານ ນ້ຳຄີບ)- ເຂົ້າຫາບ້ານ ໂພນສະ ຫວ່າງ ມີຄວາມ ຍາວ 23 ກິ ໂລແມັດ. ໄດ້ສ້າງເສັ້ນທາງແຕ່ເທສະບານ ເມືອງ ຫາ ຫ້ວຍຫົງ ຍາວ 26 ກິ ໂລ ແມັດ, ນອກນັ້ນຍັງ ມີ ເສັ້ນທາງເລກ 10 ໂນນສົມພູເຂົ້າ ຫາບ້ານໄຮ່ ດົງ ບັງ, ບ້ານທາດ, ບ້ານນາເຕີ້, ບ້ານ ນາ ຍົມມີຄວາມຍາວ ທັງຫມົດ 15 ກິ ໂລ ແມັດ ພິເສດກວ່າ ນັ້ນກໍ່ແມ່ນ ເສັ້ນ ທາງທີ່ເລີ່ມຈາກບ້ານຜາຂະເຍາະ ເຂົ້າຫາ ນ້ຳຕົກຕາດໂງ່ ເຊິ່ງມີຄວາມ ຍາວທັງຫມົດ 3 ກິໂລແມັດ, ເສັ້ນທາ ສາຍ ນີ້ຫາກໍ່ບຸກເບີກ-ຖາກຖາງ ເປັນ ແລວທາງໃນລະຫວ່າງກາງ ເດືອນ ມີນາ ທີ່ຜ່ານມາໂດຍມີ ຈຸດປະສົງເພື່ອ ເຮັດ ໃຫ້ນ້ຳຕົກຕາດໂງ່ທີ່ ເປັນແຫລ່ງ ທ່ອງທ່ຽວທາງທຳມະຊາດທີ່ຍັງມີ ຄວາມສົມບູນທາງດ້ານລະບົບນິເວດ ວິທະຍາຫລາຍ ທີ່ສຸດແຫ່ງຫນຶ່ງຂອງ ເມືອງວິລະບູລີເຮັດໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວ ໄດ້ມີ ຄວາມສະດວກສະບາຍ ໃນ ການ ເຂົ້າໄປຊົມນ້ຳຕົກຕາດຢ່າງ ໃກ້ ຊິດ ເຊິ່ງມີຄວາມຄາດຫວັງວ່ານ້ຳ ຕົກຕາດໂງ່ແຫ່ງນີ້ຈະກາຍເປັນ ແຫລ່ງທ່ອງທ່ຽວທີ່ນຳ ລາຍໄດ້ເປັນ ກອບເປັນກຳມາໃຫ້ປະຊາຊົນໃນບໍລິ ເວນໃກ້ຄຽງຕາດແຫ່ງນີ້./.
ໄລຍະ 5 ປີທີ່ ທລຍ ເລັ່ງແກ້ໄຂ ຄວາມທຸກຍາກບັນດາແຂວງເປົ້າຫມາຍ
*ນັບແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນໂຄງການໃນປີ 2003 ມາເຖິງປະຈຸບັນ (ຮອບວຽນທີ 5), ກອງທຶນຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ຫລື ທລຍ ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດ ບັນດາກິດຈະກຳທີ່ກວມເອົາຈຳ ນວນປະຊາກອນທັງຫມົດ744.140 ຄົນ, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢູ່ໃນ 1.913 ບ້ານ, ໃນ 161 ກຸ່ມບ້ານ, ພາຍໃນ 21 ເມືອງ ຂອງ 5 ແຂວງເປົ້າໝາຍ (ຫົວພັນ, ຊຽງຂວາງ, ສະຫວັນນະ ເຂດ, ສາລະ ວັນ ແລະ ຈຳປາສັກ). ຜ່ານການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງ ນັບ ແຕ່ປີ 2003 ເປັນ ຕົ້ນມາ, ທລຍ ສາມາດສະໜອງ ການຊ່ວຍ ເຫລືອ ທັງຫມົດໄດ້ຈຳນວນ 2.067 ໂຄງ ການ, ໂດຍນຳໃຊ້ ງົບປະມານເຂົ້າ ໃນການຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດທັງຫມົດ 168 ຕື້ກີບ. ສາມາດສ້າງຜົນປະ ໂຫຍດໃຫ້ແກ່ຈຳນວນບ້ານທຸກ ຍາກ ໄດ້ທັງຫມົດຈຳນວນ 1.100 ບ້ານໃນຈຳນວນ 5 ແຂວງ. ຕົວເລກດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນບັນດາຜົນໄດ້ຮັບທີ່ ທລຍ ໄດ້ປະ ຕິ ບັດໄລຍະ 5 ປີ ຊຶ່ງນັບເປັນຜົນສຳເລັດ ໃນການຈັດຕັ້ງຜົນຂະຫຍາຍແນວທາງຂອງພັກ-ລັດຖະບານ ໃນການຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ ແກ່ປະຊາຊົນລາວ ບັນດາເຜົ່າ ຕາມເປົ້າໝາຍທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ເປັນຕົ້ນ: ຂະແຫນງການສຶກສາ ໄດ້ສຳເລັດການກໍ່ສ້າງ ແລະ ສ້ອມແປງໂຮງ ຮຽນທັງໝົ້ດຈຳນວນ 418 ແຫ່ງ, ສະໜອງອຸປະກອນການສຶກສາໄດ້ 246 ຊຸດ, ສະໜອງເບ້ຍລ້ຽງຄູ ແລະ ຍົກລະດັບຄູ 72 ຄົນ. ການກໍ່ສ້າງເສັ້ນທາງ ແລະ ສະ ໜອງພະລັງງານກໍ່ສ້າງ ແລະ ສ້ອມແປງເສັ້ນທາງສຳເລັດ 342 ແຫ່ງ, ກໍ່ສ້າງ ແລະສ້ອມແປງຂົວ 62 ແຫ່ງ ຕໍ່ໄຟຟ້າເຂົ້າບ້ານ 34 ບ້ານ, ໃສ່ທໍ່ລອດທາງ 42 ແຫ່ງ. ຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ: ກໍ່ ສ້າງສຸກສາລາໄດ້ 39 ແຫ່ງ, ສະ ໜອງເບ້ຍລ້ຽງ ແລະ ຍົກລະດັບແພດໄດ້ 31 ຄົນ, ຕອບສະໜອງສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກຕ່າງໆ (ເຄື່ອງມືການແພດ, ກ່ອງຢາປະຈຳບ້ານ) ໄດ້ 54 ຊຸດ , ສ້າງວິດຊຶມໄດ້ 32 ແຫ່ງ, ສ້າງນ້ຳບາດານ, ນ້ຳ ສ້າງໄດ້ 522 ແຫ່ງ, ສ້າງລະບົບນ້ຳສະອາດໄດ້ 337 ແຫ່ງ. ໂຄງລ່າງພື້ນຖານດ້ານກະສິ ກຳ: ກໍ່ສ້າງຊົນລະປະທານ (ເໝືອງ, ຝາຍກັນນ້ຳ, ຝາຍນ້ຳລົ້ນ) 121 ແຫ່ງ, ເຝິກອົບຮົມສັດຕະວະແພດ 3 ຄົນ. ກິດຈະກຳການສ້າງລາຍຮັບ, ເຝິກອົບຮົມ ແລະ ການປົກປັກຮັກ ສາສິ່ງແວດລ້ອມ: ກິດຈະກຳເຝິກອົບຮົມ 1.505 ຊຸດ, ສ້າງກຸ່ມທ້ອນເງິນໄດ້ 115 ກຸ່ມ, ການລ້ຽງ ສັດໄດ້ 15 ບ້ານ, ປ່າສະຫງວນ- ວັງ ສະຫງວນ 232 ແຫ່ງ. ທ່ານ ບຸນເລີຍ ຄຳລືສີ, ກຳມະການ ສູນ ກາງແນວລາວສ້າງຊາດ ປະຈຳ ເມືອງຊຳໃຕ້, ອະດີດເຈົ້າເມືອງ ຊຳ ໃຕ້ໄດ້ມີທັດສະນະຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ ປະ ຕິບັດໂຄງການຂອງ ທລຍ ໃນ 5 ປີ ຜ່ານມາວ່າ:ໃນເວລາທີ່ບໍ່ທັນມີ ໂຄງການ ທລຍ ມາຊ່ວຍເຫລືອ ປະຊາຊົນເມືອງຊຳໃຕ້ມີຄວາມ ຫຍຸ້ງຍາກຫລາຍດ້ານເປັນຕົ້ນແມ່ນ ການ ໄປ ມາຫາສູ່ແມ່ນມີແຕ່ທາງ ຍ່າງ, ບໍ່ມີ ໂຮງຮຽນ, ບໍ່ມີສິ່ງທີ່ບໍລິ ການສຸຂະ ພາບ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ສຸກ ສາລາ, ໂຮງໝໍ,ຖົງຢາປະຈຳບ້ານ ນ້ຳລິນ. ພາຍຫລັງທີ່ ທລຍເຂົ້າມາ ຊ່ວຍ ເຫລືອໄດ້ມີປະຖົມປັດໄຈຫລາຍ ສິ່ງ ຫລາຍຢ່າງເກີດຂຶ້ນຢູ່ ເມືອງ ຊຳໃຕ້ ຄື ໄດ້ມີຫົນທາງເຂົ້າ ຫາບ້ານແລ້ວ 146 ບ້ານ ອັນນີ້ໄດ້ ເຮັດໃຫ້ປະ ຊາ ຊົນ ເມືອງຊຳໃຕ້ກໍ່ ຄືປະຊາຊົນ ບັນ ດາເຜົ່າສຸດທີ່ດີ ອົກດີໃຈ. ພ້ອມດຽວກັນກໍ່ໄດ້ມີໂຮງ ຮຽນຫລາຍ ແຫ່ງ ເກີດຂຶ້ນຢູ່ເຂດ ຊົນນະບົດ ຫ່າງໄກ ສອກຫລີກ ເຊິ່ງ ເຮັດໃຫ້ລູກຫລານ ຂອງປະຊາຊົນ ບັນດາເຜົ່າໄດ້ ເຂົ້າ ຮ່ຳຮຽນຫລາຍຂຶ້ນ. ໄດ້ມີສຸກສາ ລາ, ໂຮງໝໍ, ຖົງຢາປະຈຳບ້ານ, ນ້ຳລິນທີ່ສະອາດ ຢູ່ເຂດຊົນນະ ບົດ ຫ່າງໄກສອກຫລີກ. ຈາກປັດໄຈ ດັ່ງ ກ່າວນັ້ນ, ປະຊາຊົນບັນດາ ເຜົ່າ ຢູ່ ເມືອງຊຳໃຕ້ມີຄວາມພາ ກພູມໃຈ ທີ່ໄດ້ປ່ຽນຈາກສະພາບທີ່ບໍ່ມີປັດໄຈ ດັ່ງ ກ່າວ ມາຫາມີສິ່ງ ເຫລົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງມັນໄດ້ຊຸກຍູ້ເພີ່ມທະວີໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ ເຊື່ຶໝັ້ນຕໍ່ພັກ-ລັດ ເຊື່ອໝັ້ນແນວທາງ ລະບອບໃໝ່ ໜັກແໜ້ນຂຶ້ນຕື່ມກ້າວ ໜຶ່ງທັງເປັນການປັບປຸງອົງການ ພັກ, ອຳນາດການປົກຄອງ, ອົງ ການແນວລາວສ້າງຊາດ,ອົງ ການ ຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ສະຫະພັນແມ່ ຍິງ, ຊາວໜຸ່ມ, ກຳມະບານ, ສະ ຫະ ພັນນັກຮົບເກົ່າຢູ່ຮາກຖານໄດ້ດີ ຂຶ້ນ ກວ່າເກົ່າ. ເປັນການປັບປຸງ ຄວາມ ສາມັກຄີຂອງປະຊາຊົນ ບັນດາເຜົ່າ ໜັກແໜ້ນຂຶ້ນຕື່ມກ້າວໜຶ່ງ. ຈາກ ປັດໄຈທີ່ດີເດັ່ນນັ້ນໃນ, ຂັ້ນຕໍ່ໄປ ຂ້າ ພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພັກ- ລັດ ກໍ່ຄື ທລຍ ສືບ ຕໍ່ຊ່ວຍຊູດູແລເບິ່ງ ແຍງ ເມືອງຊຳ ໃຕ້ຕື່ມເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ ຫລຸດ ພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ ໃນເວ ລາອັນບໍ່ ນານນີ້. ສຳລັບປີ 2008-2009, ທລຍ ຈະ ໄດ້ເລີ່ມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການ ຮອບວຽນທີ່ 6 ຊຶ່ງແມ່ນໄລຍະສືບ ຕໍ່ຂອງ ໂຄງການໄລຍະ ໃໝ່ນັບແຕ່ ວັນທີ່1 ກໍລະກົດ 2008-30 ກັນຍາ 2011 ພາຍໃຕ້ ທຶນການສະໜັບສະ ໜູນຊ່ວຍເຫລືອລ້າຈາກທະນາ ຄານໂລກ ແລະ ອົງການຮ່ວມມື ແລະ ພັດທະນາສະວິດ (SDC) ໂດຍ ນຳໃຊ້ຈຳນວນເງິນ ລວມ ທັງ ຫມົດ 19,8 ລ້ານໂດລາສະ ຫະລັດ, ໃນນັ້ນທຶນສະໜັບສະໜູນ ຈາກ ທະ ນາຄານໂລກ 15 ລ້ານໂດລາສະຫະ ລັດ ແລະ SCD ປະກອບສ່ວນ ຈຳ ນວນ 4,8 ລ້ານ ໂດລາ ສະຫະລັດ; ທລຍ ຈະໄດ້ສຸມ ໃສ່ໃນການ ຈັດຕັ້ງ ປະຕິບັດໂຄງການ ຢູ່ໃນຈຳນວນ 19 ເມືອງ. ໃນນັ້ນ, ຈຳນວນ 14 ເມືອງ ເປັນເມືອງເກົ່າທີ່ ທລຍ ເລີ່ມຈັດ ຕັ້ງ ມາກ່ອນແລ້ວ, ສ່ວນ 5ເມືອງທີ່ ເຫຼືອ ເປັນເມືອງໃຫມ່ ທີ່ຍັງບໍ່ທັນເຄີຍ ຈັດ ຕັ້ງປະຕິບັດກິດຈະກຳມາກ່ອນ. ສຳ ລັບຮອບວຽນທີ່ 6 ນີ້, ທລຍ ຈະໄດ້ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢູ່່ໃນ 6 ແຂວງເປົ້າ ຫມາຍ. ໃນນັ້ນກວມເອົາ 5 ແຂວງ ເກົ່າ(ຫົວພັນ, ຊຽງຂວາງ, ສະຫວັນ ນະເຂດ, ສາລະວັນ, ແລະ ຈຳປາ ສັກ) ແລະ 1 ແຂວງໃຫມ່ (ຫລວງ ນ້ຳທາ); ສຸມໃສ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ວຽກງານ 2 ດ້ານ: (1) ການເສີມ ສ້າງຄວາມອາດສາມາດໃຫ້ແກ່ ຊຸມຊົນ ແລະ ອຳນາດການປົກ ຄອງທ້ອງຖິ່ນ (2). ຊ່ວຍໃນການ ພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຈຳ ເປັນໃນຂັ້ນ ພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ຊຸມຊົນ ແລະສ້າງ ເງື່ອນໄຂໃຫ້ເຂົາເຈົ້າສາມາດ ເຂົ້າ ເຖິງການບໍລິການ ດ້ານຕ່າງໆ./.
