ລັດຖະສະພາພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກເພື່ອການເສີມສ້າງ ຄວາມອາດສາມາດໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ
*(ຂປລ): “ການເສີມສ້າງຄວາມອາດສາມາດໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ” ແມ່ນຫົວຂໍ້ທີ່ບັນດາສະມາຊິກລັດຖະສະພາ ພາກພື້ນ ອາຊີ-ປາຊີຟິກ ໄດ້ປຶກສາຫາລືວິທີການຕ່າງໆ ໃນການປະກອບສ່ວນສົ່ງເສີມ ແລະ ສ້າງພື້ນຖານດ້ານນະໂຍບາຍຕ່າງໆ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມດຸນດ່ຽງລະຫວ່າງການພັດທະນາ ແລະ ການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມ ໃນ ກອງປະຊຸມສຳມະນາລັດຖະສະພາພາກພື້ນ ອາຊີ-ປາຊີຟິກ ທີ່ຈັດຂຶ້ນຢູ່ນະຄອນ ຫລວງວຽງຈັນໃນລະຫວ່າງວັນທີ 26-28 ພະຈິກນີ້, ໂດຍສະຫະພັນລັດຖະສະພາສາກົນ ໄດ້ຄັດເລືອກເອົາ ສປປ ລາວ ເປັນເຈົ້າພາບຈັດກອງປະຊຸມທີ່ສຳຄັນໃນຄັ້ງນີ້ ໂດຍມີທ່ານ ອັນເດີສ໌ ຈອນສັນ, ເລຂາທິການໃຫຍ່ສະຫະພັນລັດຖະສະພາສາກົນ, ທ່ານ ສະເຕຟານ ວີຊີເອ, ຮອງຜູ້ຕາງໜ້າອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ເພື່ອການພັດທະນາປະຈຳ ສປປ ລາວ, ປະທານ ແລະ ສະມາຊິກລັດຖະສະພາພາກພື້ນ ອາຊີ-ປາຊີຟິກ ພ້ອມດ້ວຍສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດລາວ ແລະ ພະນັກງານຈາກຂະແໜງການຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຂົ້າຮ່ວມ. ທ່ານ ໄຊສົມພອນ ພົມວິຫານ, ຮອງປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ໄດ້ກ່າວໄຂກອງປະຊຸມສຳມະນາດັ່ງກ່າວ ໃນຕອນເຊົ້າວັນທີ 26 ພະຈິກນີ້ ວ່າ: ການກະທຳຂອງມວນມະນຸດ ລວມທັງການຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນທາງຊີວະພາບ ແບບເກີນຂອບເຂດ ແລະ ບັນດາເຕັກນິກການເກັບກູ້ ແບບດັບສູນ, ການທຳລາຍ ຫລື ສ້າງຜົນເສຍຫາຍ ຈາກຂະບວນການຜະລິດອື່ນໆ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງດ້ານລະບົບນິເວດວິທະຍາ ທັງສົ່ງຜົນກະທົບເຮັດໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງທາງດິນຟ້າອາກາດ, ເປັນເວລາດົນນານມາແລ້ວ ການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມແມ່ນຂາດການເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຈິງຈັງ, ບັນຫາດັ່ງກ່າວ ຖືກຖືເບົາ ຫລື ມີການຊົມໃຊ້ແບບຟຸມເຟືອຍ ໂດຍບັນດາປະເທດລ້ຳລວຍທີ່ສຸດ, ບົນພື້ນຖານຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງ, ການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ການປົກປ້ອງ ແລະ ຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ໄດ້ຖືເປັນພັນທະດ້ານໜຶ່ງ ໃນອະນາຄົດ ແລະ ສິ່ງຈຳເປັນກວ່າໝູ່ໝົດ ເພື່ອສ້າງເສດຖະກິດໃຫ້ເຕີບໂຕຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພ້ອມທັງແມ່ນຊ່ອງທາງດ້ານຄວາມອາດສາມາດໃຫ້ມີການພັດທະນາກວ່າເກົ່າ, ນອກຈາກນັ້ນ ຄວາມຕ້ອງການທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນດ້ານແຫລ່ງພະລັງງານແບບຍືນຍົງ ແລະ ບໍ່ສິ້ນສຸດ, ສະບຽງອາຫານປອດສານພິດ, ຄວາມມຸ້ງມາດປາດຖະໜາຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວ ຈາກທົ່ວໂລກທີ່ຢາກທ່ຽວຊົມລະບົບນິເວດ ຊຶ່ງປາສະຈາກການຊຸດໂຊມ ແລະ ປ່າດົງຕຶບໜາແຕ່ດັ່ງເດີມ ນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮູບແບບການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ມີຄວາມສຳຄັນເດັ່ນຂຶ້ນ. ລັດຖະບານລາວ ໄດ້ກຳນົດຂະແໜງການຕົ້ນຕໍ, ຂະແໜງບູລະມິສິດປິ່ນອ້ອມ ແລະ ແຜນງານລະດັບຊາດທີ່ສຳຄັນຍິ່ງ ເພື່ອການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ຊຶ່ງສະແດງອອກໃນແຜນຍຸດທະສາດແຫ່ງການເຕີບໂຕ ແລະ ລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກແຫ່ງຊາດ ຊຶ່ງຂະແໜງການຕົ້ນຕໍມີ ກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້, ການສຶກສາ, ສາທາລະນະສຸກ ແລະ ຂົນສົ່ງ, ຂະແໜງການສະໜັບສະໜູນ ກວມເອົາການຄ້າ, ການທ່ອງທ່ຽວ, ການຜະລິດ ແລະ ພະລັງງານ, ສ່ວນບູລິມະສິດປິ່ນອ້ອມ ກວມເອົາດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ, ບົດບາດຍິງ-ຊາຍ, ປະຊາກອນ ແລະ ການເສີມສ້າງຄວາມອາດສາມາດ, ແລະ ໂຄງການບູລິມະສິດແຫ່ງຊາດທີ່ຕິດພັນກັບຄວາມທຸກຍາກເຊັ່ນ: ການຄວບຄຸມຢາເສບຕິດ, ການເກັບກູ້ລະເບີດ ທີ່ບໍ່ທັນແຕກ ແລະພະຍາດເອດ. ເພື່ອບັນລຸຜົນສຳເລັດໃນຂົງເຂດຕ່າງໆເຊັ່ນຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສະບຽງອາຫານ, ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ,ການເຊື່ອມໂຍງລະດັບຊາດ ແນໃສ່ຫລຸດຜ່ອນຄວາມແຕກໂຕນດ້ານລາຍໄດ້ ລະຫວ່າງເຂດແຄວ້ນ ແລະ ລະຫວ່າງຕົວເມືອງກັບຊົນນະບົດ, ຄວາມກ້າວໜ້າທາງສັງຄົມໂດຍເລັ່ງໃສ່ຄຸນນະພາບທາງການສຶກສາ ແລະ ການດູແລ ສຸຂະພາບເພື່ອທຸກຄົນ ສະຖານະພາບຂອງເດັກນ້ອຍ, ແມ່ຍິງ ແລະ ບັນດາເຜົ່າມີການປັບປຸງ ແລະ ການບໍລິການອື່ນໆທາງສັງຄົມ ໃຫ້ດີຂຶ້ນ ໂດຍເອົາໃຈໃສ່ການລົງທຶນ ແລະການສະໜັບສະໜູນນະໂຍບາຍແຕ່ລະດ້ານ ພ້ອມທັງການຄຸ້ມຄອງຄອງເສດຖະກິດມະຫາພາກແບບຄ່ອງຕົວ ແລະ ການປົກຄອງທີ່ດີຂຶ້ນ, ການລົງທຶນ, ການເຕີບໂຕ ແບລະ ການຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ຕ້ອງໄປຄຽງຄູ່ກັນ, ສ້າງຄວາມສົມດູນ ລະຫວ່າງການລົງທຶນ ເພື່ອວາງພື້ນຖານທີ່ຈຳເປັນໃຫ້ແກ່ການລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກໃນໄລຍະຍາວ ກັບສະເພາະໜ້າ ເພື່ອຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ. ການສ້າງພະລັງງານໃຫ້ມີການນຳໃຊ້ໄດ້ຢ່າງຍາວນານ, ບັນດາໂຄງການໄຟຟ້ານ້ຳຕົກຂະໜາດນ້ອຍ ກໍໄດ້ຮັບການເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ພ້ອມໆກັນກັບໂຄງການໄຟຟ້ານ້ຳຕົກຂະໜາດກາງ ແລະ ໃຫຍ່ ເພື່ອສະໜອງໄຟຟ້າສູ່ຂົງເຂດຊົນນະບົດ, ລັດຖະບານ ໄດ້ສຸມທຸກຄວາມພະຍາຍາມ ເພື່ອຮັບປະກັນເຮັດໃຫ້ຄົວເຮືອນຈຳນວນ 70% ໄດ້ຊົມໃຊ້ໄຟຟ້າໃນຊ່ວງປີ 2010, ໄຟຟ້ານ້ຳຕົກ ເປັນທ່າແຮງຕົ້ນຕໍ ທີ່ປະກອບສ່ວນສ້າງຜົນຜະລິດທາງເສດຖະກິດ, ລາຍຮັບຂອງລັດຖະບານ ແລະ ລາຍໄດ້ດ້ານການສົ່ງອອກ, ໃນອີກບໍ່ດົນ ທ່າແຮງນີ້ ກໍຈະເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ກາຍເປັນ “ໝໍ້ໄຟ” ແຫ່ງພາກພື້ນອາຊີອາຄະເນ. ໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ສະພາແຫ່ງຊາດລາວ ກໍໄດ້ໃຫ້ສັດຕະຍາບັນແກ່ສົນທິສັນຍາ ວ່າດ້ວຍຄວາມຫລາກຫລາຍທາງຊີວະນາໆພັນ ແລະ ອະນຸສັນຍາ ກຽວໂຕ ຂອງ ສົນທິສັນຍາແມ່ບົດ ຂອງ ສະຫະປະຊາຊາດ ວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ໄດ້ຮັບຮອງເອົາກົດໝາຍຈຳນວນ ແລະ ປະຈຸບັນ ກຳລັງພິຈາລະນາຮ່າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ ສັດນ້ຳ-ສັດປ່າ ເພື່ອການຮັບຮອງເອົາໂດຍກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນເທື່ອທີ 4 ທີ່ຈະມາເຖິງນີ້./.
ກັບສາລະບານ
