ປາລູກຄອກ
*ຝົນຕົກຫ່າໃຫຍ່ຫົວເດືອນຫົກເໝືອນມັນກັບວ່າທ້ອງຟ້າກຳລັງຊີກຂາດແລ້ວຢາດຝົນກໍ່ພ້ອມກັນ
ລຸລັ່ງທັ່ງເທລົງມາສູ່ພື້ນພິພົບຈົນພື້ນດິນໄຮ່ນາ, ຮ່ອງຫ້ວຍ ແລະສາຍທານທຸກແຫ່ງລວມທັງ
ບວກໜອງຄອງບຶງມີນ້ຳເຕັມອັ່ງ, ສຽງກົບຂຽດຮ້ອງບົນແຊວດ້ວຍຄວາມດີໃຈທີ່ໄດ້ຊົມຫຼິ້ນນ້ຳໃໝ່ ເພື່ອແຜ່ພັນແລະອອກລູກສືບພັນຕໍ່ໄປ.ປາຄໍ່ແມ່ມານຕົວໜຶ່ງໂຈມທ້ອງໃຫຍ່ທີ່ມີໄຂ່ລໍຖ້າອອກມາ
ເປັນລູກຄອກຕົວນ້ອຍໆກຳລັງລອຍຜ່ານຄື້ນນ້ຳໄຫລຈາກແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ເຂົ້າສູ່ສາຍຫ້ວຍ
ມຸ່ງໜ້າສູ່ເວີນວັງພໍທີ່ຈະໄດ້ເປັນບ່ອນວາງໄຂ່ທີ່ປອດໄພປາສະຈາກສັດຕູທີ່ມາລົບກວນຫລືກິນ
ໄຂ່ຂອງເຂົາເປັນອາຫານ, ຄວາມເປັນຫ່ວງລູກຢູ່ໃນທ້ອງເຖິງຕົວເອງຈະຫຍູ້ງຍາກ ແລະ ລຳບາກພຽງໃດເຂົາພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະບຸກບືນຜ່ານຜ່າເພື່ອໄປເຖິງຈຸດທີ່ໝາຍ, ກາງສາຍນ້ຳທີ່ໄຫລສ້ຽວກາດເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍໄພອັນຕະລາຍ ຮອບດ້ານແຕ່ຕົວຂອງເຂົາຕ້ອງມີສະຕິ
ໃຫ້ດີເພື່ອສາຍເລືອດ ແລະລູກຂອງເຂົາຈະໄດ້ເກີດມາເພີ່ມເຕີມຊີວິດໃຫ້ມະນຸດເພື່ອ
ຄອງໂລກທີ່ແສນສະຫລາດ, ໃນຂະນະທີ່ປາຄໍ່ແມ່ມານກຳລັງຄຸ້ນຄິດເຖິງວິທີການເອົາຕົວລອດຈາກເງື້ອມ
ມານຢູ່ນັ້ນກໍພໍດີກັບຕົວເຂົາເອງຈະໂປໂລຂຶ້ນມາເພື່ອຫາຍໃຈ ແຕ!່....ບັງເອີນເຂົາພັດ
ໄປຫລຽວເຫັນມະນຸດຕົວໃຫຍ່ໆ ກຳລັງຢືນຫ້າງດາງແຫຕຽມຕົວຈະຫວ່ານເອົາປາທີ່ກຳ
ລັງຍາດຊີງກັນຂຶ້ນຫ້ວຍເພື່ອຊອກທີ່ວາງໄຂ່, ເມື່ອມະນຸດຜູ້ນັ້ນຫລຽວບໍ່ເຫັນປາຄໍ່ແມ່ມານທີ່ກຳລັງ
ຂຶ້ນມາຫາຍໃຈເຂົາຈິ່ງຄ່ອຍໝຸດຫົວລົງຄືນແລ້ວຟ້າວລອຍໜີໄປໃຫ້ໄກເວີງລັດສະໝີຂອງດາງແຫ.
ປາຄໍ່ແມ່ມານຮ້ອງບອກເພື່ອນຝູງທີ່ກຳລັງເລັ່ງສະບັດຫາງ ແລະ ຄີບເພື່ອລອຍຜ່ານກະແສນ້ຳທີ່ຂຸ່ນມົວທັງ
ເພື່ອນຳພາຕົວເອງ ແລະ ລູກໃນທ້ອງທີ່ກຳລັງຍັງເປັນພວງໄຂ່ນັ້ນຜ່ານຜ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໄປໃຫ້ໄດ້.
- ໄປ!....ພວກເຮົາ!... ລະວັງຖືກດາງແຫຂອງມະນຸດເດີ!...ໄປໄວໆ!ເມື່ອໄດ້ຍິນສັນຍານເຕືອນຈາກ
ປາກແມ່ປາຄໍ່ທີ່ຖືພາທ້ອງໃຫຍ່ຮ້ອງອອກມາ, ປາດຸກ, ປາໃນ, ປາໂດ ແລະ ອີກຫລາຍໆຕົວກໍ່ຟ້າວ ເລັ່ງລັດລອຍໄປຢ່າງໄວວາ ແລະ ມີສະຕິເພື່ອໃຫ້ໄປເຖິງຈຸດໝາຍ, ປາຄໍ່ແມ່ມານດຳຫົວລົງກົ້ນຫ້ວຍເພື່ອ
ໃຫ້ວິດມົ້ນຈາກສາຍຕາຂອງມະນຸດ, ເຂົາອອກແຮງລອຍໄປດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ໂດຍທີ່ເຂົາເອງກໍ່ບໍ່ກ້າທີ່
ມາໂປໂລຂຶ້ນມາຫາຍໃຈ, ແຕ່ສຳລັບປາໄນທີ່ຖືພືໄຂ່ເຕັມທ້ອງເໝືອນກັບເຂົາບໍ່ຫວັ່ນແລະ ຢ້ານຕໍ່ອຸປະສັກ ແລະ ຊື່ສຽງທັງຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງມະນຸດ, ເຂົາລອຍອອກໄປຢ່າງອົງອາດ ແລະ ສະຫງ່າຜ່າເຜີຍເໝືອນບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ, ເຂົາບໍ່ເຊື່ອໃນຄຳຕັກເຕືອນຂອງເພື່ອນ ແລະ ຝູງປາອື່ນໆ, ຈາກຄົດຫ້ວຍທີ່ໜຶ່ງຜ່ານໄປຈົນຈວນຈະໃກ້ເວີນວັງ ແລະ ຄົດຫ້ວຍບ່ອນທີ່ສອງເຫັນມີມະນຸດສາມ
ສີ່ຄົນທີ່ຢືນຈັງຈະຂາຢູ່ເທິງຮ້ານທີ່ເດ່ອອກມາ ເຊິ່ງໃນແຂນສອກຂອງພວກເຂົາມີແຫທີ່ກຳລັງ
ດາງຫ້ອຍສອກຢູ່.ປາໄນແມ່ມານຜິວປາກຮ້ອງລຳທຳເພັງພ້ອມລອຍໄປຢ່າງສະບາຍ.
- ສາມາມ່ວນແທ້ນໍ!...ສາມາມ່ວນແທ້ນໍ!...ສາຍນ້ຳເຈົ້າເອີຍ!...ປາໄນເພີດເພີນກັບສາຍນ້ຳໃໝ່ ເຖິງຈະບໍ່ໃສປານໃດແຕ່ເຂົາກໍ່ຮູ້ວ່າແມ່ນສາຍນ້ຳແຫ່ງໃໝ່ທີ່ຝົນຮວຍຮຳລົງມາໃນຫລາຍວັນກ່ອນ, ເມື່ອຮ້ອງລຳທຳຈົນເມື່ອຍ ແມ່ປາໄນກໍ່ຄິດຈະໂປໂລຫົວຂຶ້ນມາເພື່ອດູດດຶງເອົາອາກາດສົດໆທີ່ໜ້ານ້ຳ.
- ຕ້າມ!..ສຽງແມ່ປາໄນເອົາຫາງ “ຟາດນ້ຳກ່ອນທີ່ຈະປັກຫົວລົງໄປທີ່ໂກນຫ້ວຍ!...
- ນັ້ນເດ!... ປາໄນ!...ມັນຂຶ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້ານັ້ນເດ!...ສຽງຂອງມະນຸດຮ້ອງບອກກັນ!...ແລ້ວດາງແຫກໍ່ຖືກຫວ່ານ
ອອກຈາກແຂນສອກ ແລ້ວກໍ່ຄ່ອຍໆດິ່ງລົງໄປຕາມກົ້ນຂອງປາໄນ!...
- ຮວ້າຍ!...ແມ່ນຍັງມາຊູນຫລັງເຮົາ!... ປາໄນງວາກໜ້າຫລຽວຄືນຫລັງຈິ່ງຮູ້ວ່າແມ່ນດາງແຫທີ່ກຳ
ລັງຈົມລົງພ້ອມດຶງຮ່າງຂອງປາໄນລົງສູ່ກົ້ນຫ້ວຍນ້ຳ,ເຂົາຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຜວາຂຶ້ນມາຫາໜ້ານ້ຳຄືນ
ແຕ່ກໍ່ບໍ່ພົ້ນດາງແຫໄປໄດ້.
- ຊ່ວຍຂ້ອຍແດ່!...ຊ່ວຍຂ້ອຍແດ່!..ແມ່ປາໄນຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ.
